Banner - klub żeglarski tryton

Definicja

Dyscyplina sportu i turystyki uprawiana na sprzęcie o napędzie żaglowym. Zaspokaja różnorodne potrzeby człowieka, m.in. poznawcze, estetyczne, emocjonalne, kulturalne. Kształtując specyficzny model zachowań jest także wykorzystywane do celów resocjalizacyjnych i rehabilitacyjnych. W węższym i tradycyjnym znaczeniu - dyscyplina sportu i turystyki wodnej obejmująca, prócz żaglowego, jachting motorowodny.

Jego początki sięgają przełomu XVI i XVII w. Rozwijając się początkowo w Holandii i Anglii, upowszechniło się stopniowo we Francji, Prusach, krajach skandynawskich. Pierwsze udokumentowane regaty żeglarskie odbyły się na Tamizie 1661. W Polsce pierwsze wzmianki o żeglarstwie pochodzą z XVI w. (poemat A. Zbylitowskiego Droga do Szwecji, 1597, opisujący podróż króla Zygmunta III z Krakowa do Gdańska na pokładzie specjalnej łodzi).

Nowoczesną postać nadali mu m.in.: B. Tyszkiewicz,S.Rogoziński, J. Jakubowicz,M.Zaruski , A.Z. Aleksandrowicz, L. , C. Czarnowski, a ze współczesnych -S.Wycoski , W. Głowacki, L.

W programie olimpijskim żeglarstwo pojawiło się 1900. Na igrzyskach w Atlancie 1996 zawody odbywały się w 6 klasach: Finn (złoty medal M. Kusznierewicza), Tornado, Star, Soling oraz 470 kobiet i 470 mężczyzn.

Największe wyczyny żeglarstwa samotniczego: 1) 1895-1898 Amerykanin J. Slocum opłynął świat na jachcie Spray, 2) 1923 Francuz A. Gerbault przebył po raz pierwszy Ocean Atlantycki na trasie Europa-Ameryka, 3) 1966-1967 Anglik F. Chichester opłynął świat z jednym postojem w porcie, 4) 1968-1969 Anglik R. Knox-Johnston jako pierwszy opłynął kulę ziemską bez zawijania do portów.